De "Puppy houses"

 

De Puppy houses zijn omstreeks 1938 gebouwd.

Deze "Puppy houses" waren gelegen in west aan Zee tussen de eerste duinenrij en de tweede duinenrij. Omdat deze tweede duinenrij aanzienlijk hoger was dan de eerste, kon je vanaf hier over praktische de hele breedte van het strand zien. Zeker van Paal 5 tot Paal 11.

De Badweg was toen nog geen asfaltweg, maar een schelpenweg, , net zoals de fietspaden nu maar alleen wat breder. De autobus van Cupido paste er net op. Verkeer van de andere kant, meestal alleen maar fietsers, werden verondersteld uit te wijken naar het duin of werden het bos ingestuurd.

  

 

 

Van het eind van de Badweg, vanaf het badpaviljoen, liep een houten plankier, bestaande uit vier planken, die door dwarslatjes met elkaar waren verbonden. De bedoeling was dat bedgasten niet door het mulle zand hoefden te lopen als ze naar zee gingen. Het nadeel was, vooral in latere jaren, dat sommige planken door slijtage en ouderdom splintrs gingen vertonen, waardoor je er maar beter niet met blote voeten over kon lopen.

Halverwege het strand stond de pomp van het Badpaviljoen. Hiermee werd het water met handkracht opgepompt naar een tank op de zolder van het Badpaviljoen. Daar was een aanzienlijk uithoudingsvermogen en behoorlijk veel kracht voor nodig.

Het Badpaviljoen had toen al een aanbouw aan de oost- en de westzijde, waardoor een symetrische plattegrond werd verkregen. De eigenaar Kees de Jong had een aanstekelijke bulderende lach.

Langs de Badweg stond toe al het "Sterntje". Dit is het zomerhuis van de familie Nubé uit Leeuwarden. Waarschijnlijk was dit een geheel houten gebouw. Het huis heette dus niet "Het Engelse Plein".


  

 

 

Zo werd het tamelijk vlakke dal achter het Badpaviljoen wel genoemd. waarom is niet bekend.. Wellicht heeft het iets te maken met de naam van het fietspad vanaf West, de Longway, genoemd naar het Engelse soldatenliedje uit de Eerste wereldoorlog: "it's a long way to Tipperary ..... farewell Leicester Square...". Zoiets in de trant van als je de Longway af fietst, dan kom je op het Engelse plein?

Dit was ook de plek die voor kamperen was aangewezen. In het begin van de jaren dertig graasden hier ook nog twee geiten. Of die van Kees de Jong of vam Starrenburg waren, dat is onbekend. Waarschijlijk van Kees de Jong.

 

 

 

 

Aan de oostkant van het plankier naar het strand lagen vier kleine houten zomerhuisjes op het tweede duin. Dit waren de "Puppy houses"en de eerste was eigendom van de familie van Tricht uit Deventer. Naar huidige maatstaven gemeten waren dit zeer primitieve onderkomens. Er was geen gas, geen electriciteit, geen water en geen riolering. Gekookt werd er op petroleumstellen, verlichting kwam van een petroleumlamp en water moest je zelf pompen bij de pomp van het Badpaviljoen en dan in emmers naar je huisje dragen. In die tijd gingen hele families daar voor hun plezier vier tot zes weken vakantie vieren, zoals bijvoorbeeld de familie van Tricht, vijf personen plus een hond. En voor de gezelligheid kwamen er zo nu en dan ook nog logés over.

  

 

 

 

Het tweede Puppy house was ongeveer hetzelfde. De naam van dit huisje is niet bekend. De eigenaar was een familie Molenaar uit Alkmaar.

Van het derde Puppy house is niets meer bekend.

Iets ten zuiden van deze drie huisjes lag een vierde huis "Pauletto". Het enige verschil met de eerste drie huisjes was dat dit een plat dak had. De eigenaar was de familie Daams uit Groningen.

Naast deze huisjes lag een groot vakantiehuis "de Instuif". Dit huis kon door verschuifbare wanden in tweeën worden gedeeld. Het had een bewoonbare bovenverdieping. Gedurende vier vakantieweken werd het gebruikt als vacantiehuis voor kinderen, waarvan de ouders liever alleen op vacantie gingen. De leidster van die groep kinderen was tevens de eigenaresse van "de Instuif": Mej. Bender uit Leeuwarden. Voor en na die vier weken werd het huis door die wand in tweeën gedeeld. In het ene deel verbleef juffrouw Bender en het andere deel werd verhuurd als vacantieverblijf. Het huis had een waterleiding met een watertank op zolder en met een eigen met de hand te bedienen waterpomp.

 

 terug naar West aan Zee verhalen